Advertenties

Op deze site worden advertenties gepubliceerd. Deze site is mede door inkomsten uit die advertenties voor een ieder toegankelijk. Zet alsjeblieft de adblocker voor deze website uit, mocht je die gebruiken. Daarvoor alvast bedankt.

zondag 24 augustus 2008

De Trekzakspecialist



DE WILP - Berend en Tjitske Kok van De Accordeonspecialist in De Wilp staan voor hun collectie Serenellini's. We waren daar voor een stembeurt van onze Serenellini Gold. Hij klinkt weer prachtig. Half Ameland reist naar De Wilp voor zijn of haar trekzak en accordeon. Wij gingen behalve met de gestemde Gold met een Serenellini Lady naar huis, zodat er duetjes gespeeld kunnen worden. Tegelijkertijd stonden er twee Amelanders (Ballumers) in de zaak die met een reuzenkoffer met daarin een accordeon naar het eiland vertrokken. Ook Daniel Metz van Mon Amour weet De Wilp te vinden.

Rapalje met de Castagnari

NES – Rapalje, de Keltische Folkgroep uit Groningen, speelde 1 augustus op het Rôggefeest in Nes op Ameland op het Kerkplein. De muzikanten Maceál, William en Dieb van Rapalje spelen Ierse, Schotse en Nederlandse volksmuziek op eigenwijze wijze. Rapalje zingt en speelt op viool, tin-whistle, gitouki, trekharmonica, mondharmonica, bodhrán en theekistbas. Deze verscheidenheid aan muziekinstrumenten en een afwisselend repertoire van Ierse en Schotse dansmelodieën, driestemmig gezongen liederen en een originele presentatie maakt een optreden van Rapalje tot een bijzondere act. Het is Maceál die de Castagnari pakt en hem op zijn knie zet. Hij speelt op de tweerijer dat het een lust is.
binci is een merk .

De Castagnari is een Sander 3 korige met een register, speciaal door Berend Kok uit De Wilp omgebouwd met 'Binci' tongenwerk.

Binci is een kleine tongen-fabriek in Italië. Ze fabriceren in een oud kippenhok onder wat golfplaten met drie mensen deze tongen, weet Berend Kok te vertellen.
Ze zijn door hun kleinschalige produceren duurder dan bijvoorbeeld Antonelli, waar 30 mensen werken. Antonelli bedient 90% van de markt. Serenellini, het huismerk van Kok, maakt ook gebruik van Antonelli tongenwerk.

Kok vertelt verder: "Binci is op zich niet beter dan bijvoorbeeld Antonelli, maar sommige muzikanten willen ze beslist in hun kast hebben. Ze zeggen dat Binci-tongen een feller geluid hebben."
Kok zelf heeft dat niet kunnen vaststellen.

4 augustus 2007 Rôggefeest














Rôggefeest 2007
NES – Het Rôggefeest op Ameland is een dag vol straattheater en muziek. Prachtig weer, 12.000 bezoekers, een programma vol verrassingen en een stemming om te zoenen maakt van het eenentwintigste Rôggefeest van vrijdag 3 augustus een topper van het zomerseizoen op Ameland.
Secretaris IJme Brijker loopt, net als alle bestuursleden, in een blauw Rôggefeestpolo en hij heeft een oortje in. Brijker is om 13.30 uur, net na de openingsact van Bencha Theater, druk aan het regelen op Torenshoogte maar vindt nog even tijd om enthousiast Moockerhei aan te prijzen. Vijf mannen met accordeon, gitaar en trekzak. Het programma begint te draaien. “Daar moet je even kijken. Die trekzakspeler is over de tachtig!” De oude baas met zijn gehaakte kalotje speelt Franse volksdeunen en Nederlandse zeemansliederen op een Castagnari. Het is zijn lievelings instrument, vertelt hij later in een pauze. Hij heeft thuis nog twee trekzakken, waaronder een Hohner goudbrandje maar hij houdt het meest van het droge geluid van de Castagnari.
Vlak achter de Moockerhei op Torenshoogte speelt Diego Stirman een indrukwekkend poppenspel. Op muziek van de Dood en het Meisje brengt hij een mannetje tot leven vanuit een basketbalkorf. Het publiek stroomt toe en blijft ademloos zitten kijken naar de grote man met dat kleine mannetje dat werkt, speelt, verliefd wordt en sterft.
Vicesecretaris van Stichting ’t Roggefeest Jaap van Felius zit tevreden achter een kopje koffie in Hotel De Jong. Hij heeft even pauze. De dag loopt op rolletjes en hij ziet genietend publiek. Er zijn 10.000 polsbandjes verkocht, vertelt Van Felius, en de stichting heeft twee duizend polsbandjes weggeven aan onder meer de mensen die in het centrum van Nes wonen. De zorgen om hoog oplopende discussies over de toegangsprijs zijn vervlogen. Slechts een enkeling moppert vanwege de twee euro entree die voor de eerste keer in de geschiedenis van het straattheaterfeest wordt geheven. Het dorp is deze dag voor doorgaand verkeer en vrije voetgangers afgesloten. Wie alleen maar naar de C1000 wil en geen boodschap heeft aan het straattheater komt voor een poortje terecht dat alleen doorgang verschaft na betaling van twee euro. De meeste mensen komen niet voor de boodschappen maar voor het Rôggefeest en trekken vlot de beurs.
Het is druk in Nes en het is druk bij de toiletten van Hotel de Jong. “Ik organiseer alle artiesten,” zegt een geschminkte dame. Evelien Huiskamp is een van de fraai uitgedoste grote dames op stelten die haar lange benen tijdelijk heeft afgedaan om een plas te kunnen doen. “Wat hebt u gezien?” vraagt ze aan een mevrouw die ook in de rij staat. “Straks wel naar de parade komen kijken,” beveelt ze de Rogge parade aan, het muziekspektakel dat na het middagprogramma door de straten trekt. Na de parade doet Bencha Theater de slotact vol luchtacrobatiek. Huiskamp is er weer bij op haar stelten.
Terrasbezoekers van restaurant Rixt ontmoeten een legertje ganzen begeleid door een tamboer maître en een drummer. De ganzenparade loopt door de Torenstraat. Twee metershoge giraffen gaan de hoek om naar de Rixt van Doniaweg en robot Dr. Universe loopt door de Van Heeckerenstraat. Kleine en grote hoogtepunten wisselen elkaar af. Die ene rare man blijkt een acteur te zijn en een jongetje van tien doet de robot perfect na. Het publiek gaat mee in de acts.
De vrijwilligers Gerda Brijker, Co Edes en Louise van Felius die een Rôggefeest stand hebben ingericht in een bouwkeet in het centrum van Nes doen goeie zaken. Ze schrijven donateurs in en verkopen t-shirts en polsbandjes. Bezoekers die al in het dorp waren voordat de entreepoortjes waren bemand, komen spontaan alsnog een polsbandje kopen. Ze steunen het feest van harte. Gerda en Louise ontmoeten maar één bezoeker die niets van deze dag begrijpt. Deze man was op zoek naar de diepere betekenis van de drukte in Nes. “Wat is hier nu de logica van?” Van Felius weet niet of hij de logica nog heeft kunnen ontdekken.

Delicata


Deze prachtige Delicata trekzak kon ik op de kop tikken en misschien kan ik er iemand blij mee maken. Voor 175 euro mag je hem komen halen. Ga naar de site van Persbureau Ameland en klik op de Skutteldoekjes. Daar staat de Delicata.

Zydeco at Sea 2008


Zydeco at Sea 2008 was weer een geweldige editie. Goeie muziek en gezellige sfeer. Dit jaar waren er wat weinig trekzakken, helaas. Bijna alle bands speelden met accordeon. Frank Muller van de Bayou Alligators speelde behalve op wasbord en accordeon, gelukkig ook een paar nummers op zijn cajun trekzak.

Zydeco at Sea 2006

De waddeneilanden zijn niet alleen oases van rust maar ook oorden waar je onverwacht kunt smullen van culturele, sportieve en educatieve hoogstandjes.
Oerol van Terschelling is wereldberoemd. Watersporters kennen allemaal Rondje Texel. Op Vlieland lopen boekenwurmen een literaire zwerftocht over het Slauerhoff pad. Schiermonnikoog kleedt etalages aan voor het Etalagetheater. Ameland nodigt cajun en zydeco liefhebbers uit om het Zydeco at Sea festival te bezoeken. Stuk voor stuk pareltjes van evenementen.

De opsomming van evenementen kan worden aangevuld met tientallen grote en kleine activiteiten die op alle eilanden het leven en het bezoek nog meer de moeite waard maken. Besloten feesten, dorpsfeesten, openbare festivals, het lijkt niet op te kunnen op de eilanden. Dit talent blijkt over de hele wereld in min of meer geïsoleerde leefgemeenschappen aanwezig te zijn. Als geen ander weten de eilanders zichzelf, elkaar en de gasten te vermaken.
De eilanden zijn al lang niet meer afgesloten van de buitenwereld te noemen. De vensterluiken zijn definitief open gezet. Kranten voor de ruiten tref je slechts sporadisch aan als alternatieve zonwering. De wereld komt binnen en Ameland pakt uit met een zydeco festival dat de wortels in Amerika heeft.

cajun en zydeco
Cajun en zydeco is ontstaan in een afgesloten leefgemeenschap in de staat Louisiana van Amerika. In die geïsoleerde situatie hebben mensen elkaar vermaakt met verhalen en muziek die samenkomen in de zydeco en cajun. Dat is te vergelijken met de activiteiten die op de eilanden ontplooid worden, waaronder Zydeco at Sea.
Cajunmuziek is folk-achtige muziek, die teruggaat tot de 18e eeuw. De muziek ontstond uit een mengeling van de volksmuziek van de Cajun, Franse immigranten, en van hun zwarte slaven. De cajunmuziek wordt gezongen in het Cajun-Frans. De viool speelt samen met de eenrijige trekharmonica, gitaar en triangel.
De Zydeco is de creoolse evenknie van de cajun. De muziek is doortrokken van bluesklanken. De tekst staat volledig in dienst van het ritme. Karakteristieke instrumenten zijn hier de 3-rijige trekzak en de grote accordeon. Wasbord, saxofoon, gitaar en bas ontbreken niet.


Waltzin’with woman
Op de avond van Koninginnedag staan ze als haringen in een ton. Opeengepakt in De Zwaan in Hollum. De Amelander band Zydeco Beach Party speelt daar volgens een zevenjarige traditie het Koninginnedagconcert.
De fantastische nummers ‘Mustan Sally’, ‘Bayou Pon Pon’ en Old Back Door’ rollen uit de sax en trillen van de snaren. De accordeon riedelt daar doorheen.
‘Walzin’ with woman’ met de rauwe stam van Martinus Metz krijgt de zaal plat. Tot tranen toe geroerd. Het is het lievelingsnummer van zydecofan Wija. ‘Dit vind ik zo mooi. Dit nummer mogen ze wel vijf keer achter elkaar spelen. Geweldig’. Wija is niet van de dansvloer te slaan.
Het Koninginnedagconcert is het opwarm concert voor het Zydeco at Sea festival.

Ameland pakt uit met een muziekfestival
Zydeco at Sea biedt 14 en 15 juli twee avonden cajun en zydeco artiesten die de dansvloer doen deinen. De zaterdagmiddag is gereserveerd voor een aanstekelijke jamsessie op het terras van het strandpaviljoen op het badstrand bij Hollum.

De locatie is perfect en de musici zijn van een klasse die van het podium spat. Het plezier in de muziek en de virtuositeit van het spelen leveren samen met de aanstekelijke ritmes van zydeco en cajun enthousiasme bij het publiek en een ongekende danslust.
Van voor zonsondergang tot diep in de nacht is het genieten van de muziek in een romantische ambiance. Met de opzwepende klanken van de trekzak en het ritme van het wasbord spelen de bands de sterren van de hemel.

Zydeco Beach Party
Dat dit Zydeco festival op Ameland wordt georganiseerd is te danken aan de Amelander zydeco band Zydeco Beach Party. Zestien jaar geleden zijn ze begonnen en nu behoren ze volgens kenners tot de zydeco top van Nederland.
Zydeco at Sea wordt dit jaar voor de vierde keer georganiseerd.
Meer informatie over het festival is te vinden op de website; www.zydecoatc.nl




zaterdag 23 augustus 2008

maandag 4 augustus 2008

Voor geen goud

28 december 2005
Tekst: Koos Molenaar voor de Dockumer Courant
In de Week Uit HuisaanHuis die met De Nieuwe Dockumer Courant op het eiland wordt verspreid, stond op 28 september 2005 een artikel over de verzameling trekzakbeeldjes in de rubriek 'Voor geen goud'.
'Voor geen goud' is een rubriek over voorwerpen die mensen voor geen goud kwijt willen.
Trekzak blijft Jeanet de Jong bezighouden
Jeanet de Jong uit Hollum is verslingerd aan de trekzak. Ze heeft altijd al dit instrument willen bespelen. Toen ze in Groningen niet ver van de muziekschool woonde kon ze de verleiding niet langer weerstaan. Ze ging op les en van het een kwam het ander. Jeanet ging beeldjes sparen van figuurtjes met de trekzak bespelen.
De Amelandse maakt een duidelijk onderscheid tussen trekzak en accordeon. ,,Beeldjes met een klavier laat ik staan’’, zegt ze resoluut. ,,Een accordeon is meer een piano voor je buik. Het volkse van de trekzak spreekt me aan.’’
Elke keer als Jeanet naar Amsterdam of Groningen gaat dan komt ze wel met een beeldje thuis. De vakanties leiden haar ook vaak naar landen waar de trekzak populair is en ook dan gaat er steevast een beeldje mee terug.
Jeanet is een kleine zes jaar geleden met verzamelen begonnen en ze heeft er nu bijna dertig. Ze zijn allemaal van verschillend materiaal gemaakt. Ze heeft poppetjes van hout, steen, glas, kunststof, metaal, gips en porselein. Welke ze als eerste heeft gekocht weet ze eigenlijk niet meer. Ongetwijfeld zal ze haar eerste aankoop hebben gedaan in de Martinistad. ,,Daar hebben ze ritsen aan antiek- en curiosawinkeltjes.’’
De beeldjes zijn haar allemaal even lief, ook die waarvan ze kon zien dat hij al beschadigd was toen ze hem kocht. ,,Ik hoefde er daarom maar anderhalve euro voor te betalen. Ik wikkelde hem in een jas. Thuis gekomen was ik het beeldje helemaal vergeten, ik pakte de jas en het beeldje viel op de grond. Ik heb hem gelijmd en nu staat hij tussen de verzameling.’’
Tussen alle ‘normale’ muzikantjes staan in de vitrine twee engeltjes met een trekzak. Echt verwonderlijk is dat niet, want bij kerstmis zie je altijd engelen met trompetten en trekzakken, weet Jeanet.
Jeanet heeft aardigheid aan het verzamelen, maar het is niet zo dat zij de beeldjes per se in haar bezit moet hebben. ,,Ik wil geen slaaf van mijn verzameling worden.’’
Ze mag graag rommelmarkten zoals in Eelde afsneupen, en daarbij heeft ze eigenlijk altijd wel succes. ,,Het zijn over het algemeen geen beeldjes waar veel belangstelling voor bestaat, ze blijven wel staan.’’
Jeanet heeft twee trekzakken: een traditionele en een cajun-trekzak. Cajun is de muziekstroming die de Fransen hebben meegebracht naar de moerasgebieden in de Verenigde Staten. Op Ameland was dit jaar de derde editie van een cajun- en zydecofestival en dat was genieten voor Jeanet. ,,Het is ongelooflijk hoeveel muziek die artiesten uit een rij van tien knoppen weten te halen’’, zegt ze vol bewondering.
De cajun is haar nieuwste ‘ontdekking’. Eerder was ze al gecharmeerd geraakt van de trage Bretonse manier van spelen, het krachtige en fanatieke van de Basken, en het lichtere werk van de Italianen. De Zwitserse variant vindt ze een te hoog ‘hoempapa’-gehalte hebben.
Jeanet heeft onlangs het boek gelezen over de reis van de trekzak vanuit Europa naar Louisiana. Ja, de trekzak blijft de Hollumse bezig houden.

Pagina's